14.3-1.1
ආත්ම සංඥාව හඳුනන කෙනාට පමණක් හසුවන අනාත්ම සංඥාව
14.3-1.2
හැම තැනම ගැට ගැහෙන ආත්මීය හැඟීම
14.2-1.3
බුදුරැස් මාලාවෙන් විහිදෙන අකම්පිත බුද්ධ බලය
14.2-1.4 අරමුණ "දෙයක්" නොවන ප්රායෝගික ප්රතිපදාව
14.2-1.5
දැනුම බිම තබන තාක් ඔබට නිවන් මගක් නම් හමු නොවේ
14.2-1.6
සිතුවිල්ලෙන් මිදුන "අවදිය" අත්දකිමු | ප්රායෝගික නිවන් මග
14.2-1.7
ධාතූන් වහන්සේලා වන්දනා කිරීම කළහැක්කේ බෞද්ධයෙකුට පමණි
14.2-1.8 "දෙයක්" ඇති විට තණ්හාව උපදියි, තණ්හාව ඇතිවිට දුක උපදියි
14.2-1.9 ආයතන වලට මැවෙන ලෝකයේ මායාව
14.2-1.10
සත්ය බවට පත්වන්නේ කෙසේද
14.2-1.11
අනුන් දෙස නොව, තමන් දෙස බලා මේ මොහොතේ මේ සිතේ ගින්න නිවාගන්න
14.2-1.12
සුන්දරත්වය තිබෙන්නේ බාහිරද සිතේද
14.2-1.13
එලොවින් මිදී, මෙලොවින් මිදී වාසය කරන සුන්දර ආර්ය භූමියට පිවිසෙන්න
14.2-1.14
අරමුණට නොරැවටීමට නම් "යථාභූතං පජානාතී"
14.2-1.15
සත්ය දකින විට සිදුවන්නේ සමුදය ප්රහාණය වීමයි
14.2-1.16
සියලු දෘෂ්ටීන්ගෙන් මිදුන තැන සම්මා දිට්ට්ඨියයි
14.2-1.17
දෙයක් නොවන ගින්න
14.2-1.18
නැති වන්නේ දුකද? ඔබද?
14.2-1.19 සෑම මොහොතකම තමන්ව සොයන්න
14.2-1.20 අරමුණු උපාදානය නොවන තැන උපදින සමාධිය
14.2-1.21
දෘෂ්ඨි කියන්නේ මොනවාද
14.2-1.22
නිවන් දකින්නේ මේ මොහොතේ මේ සිතයි
14.2-1.23 ගින්න සොයන කෙනා ඉන්න තුරු ගින්න හමුනොවේ
14.2-1.24 ආලෝකය තියෙනවා වගේ දැනෙන්නේ කොහොමද
14.2-1.25 මට "මම" නැතිවූ දවසට ඔබමයි මා
14.2-1.26 නැති වෙන්නේ ගසද? ඔබද?
14.2-1.27
ආත්මය සොයාගත යුත්තේ තමාමයි
14.2-1.28 ලෝක සත්වයා දුක්විඳින්නේ තණ්හාව නිසයි
14.2-1.29 පෘතග්ජන ඇසින් දැකිය නොහැකි ආර්ය භූමිය
14.2-1.30 බුදුන් දෙසූ ප්රායෝගික නිවන් මග වැසුනේ කොතැනින්ද